ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΡΕΘΥΜΝΟ,
ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ !!!
------------------------------------------------------
Του κ Νικολάου Νίνου επικεφαλή της
« δημοτ κίνησης πολιτών Ρεθύμνου»

Είμαστε πολίτες μιάς πόλης η οποία μας ταλαιπωρεί με πολλά προβλήματα ,τα οποία ταλαιπωρούν και την ίδια.
Είμαστε κάτοικοι μιας πόλης που μας δείχνει ένα άσχημο και στεναχωρημένο πρόσω πο, αποτέλεσμα μιας πολύχρονης εγκατάλειψης της , σαν καλαμιάς στον κάμπο ,που την δέρνουν οι άνεμοι του χειμώνα των προβλημάτων.
Είμαστε επαγγελματίες σε μια πόλη ,πού ο οικονομικός κατήφορος στον οποίο έχει βρεθεί , υποθηκεύει το αναπτυξιακό ( και όχι μόνον ) μέλλον της.
Όμως είμαστε βέβαιοι ,και το φωνάζουμε καθημερινά, ότι υπάρχει ένα καλλίτερο Ρέθυμνο , και αυτό το καλλίτερο Ρέθυμνο, εμείς το θέλουμε !
Καθημερινά ,χρόνια τώρα, υποστηρίζουμε με πληθώρα επιχειρημάτων, ότι το Ρέθυμνο ,ενώ δεν δικαιούται να έχει προβλήματα, όμως βρίσκεται εγκαταλε λειμμένο ,και «πνίγεται» ,στο πέλαγος των προβλημάτων!
Αυτό το υπαρκτό ,αλλά σκεπασμένο από την σκόνη της εγκατάλειψης του Ρέθυμνο , θα περιγράψουμε στο παρόν σημείωμα μας, για να το φέρουμε μπροστά μας, να το οραματισθούμε και να στρατευθούμε στην προσπάθεια επαναπατρισμού του, από την ξενητειά της λησμονιάς, όπου κάποιοι (ηθελημένα η αθέλητα) το έχουν στείλει!
Θα αναφερθούμε σε μία μία ,στις παραμέτρους της απλής καθημερινότητας, αναστώ ντας τις, από τον «τάφο» της αδιαφορίας των τόσων χρόνων.
Η πόλη μας, το όμορφο Ρέθυμνο μας, όπως ρομαντικά το αποκαλούμε ,το καλλίτερο Ρέθυμνο που πιστεύουμε πως υπάρχει, μπαίνει στον δρόμο της επιστροφής περνώ ντας από την είσοδο της πολεοδομικής ανασυγκρότησης. Εκεί το βλέπουμε να φορεί ένα απροβλημάτιστο πολεοδομικό σχέδιο, χωρίς μαύρες ούτε γκρίζες σκιές, να ντύ νεται με ένα άρτιο και καλομελετημένο Γενικό πολεοδομικό σχέδιο, να στολίζεται με ένα διάταγμα χρήσεων γής και να υποδηματοφορεί ένα πλήρως υλοποιημένο ρυμο τομικό σχέδιο. Βλέπουμε να παίρνει μαζί του ,την πολεοδομική οργάνωση( με ένα χωροταξικό σχέ διο), δώρο των παιδιών- οικισμών του, και για τα μεγάλα (τα παληά παιδιά του ) και για τα μικρά ( τα πρόσφατα) παιδιά του.
Και επειδή είναι γνωστές οι (πολυχρησιμοποιημένες) δικαιολογίες περί οικονομικής ανέχειας, προσέξαμε και είδαμε τα τραπεζικά παραστατικά που έχει στους φακέλους της, προερχόμενα από τον θείο στην Αμερική, ( με αυτό το όνομα θεωρείστε τα αρμόδια κρατικά ταμεία, τα ευρωπαικά προγράμματα, τους Βουλευτές μας με τις παρεμβάσεις τους, τα νόμιμα ειδικά ανταποδοτικά τέλη, τα διάφορα δημοτικά έσοδα , κλπ),προερχόμενα από τραπεζικά δάνεια ( μην λησμονούμε ότι σήμερα η τραπεζική χρηματοδότηση είναι … ευρωπαικού επιπέδου, δηλ ελάχιστου επιτοκίου), προερχό μενα από ολοδιάφανα συμβόλαια συνεργασιών με ιδιώτες επενδυτές,( μην ξεχνούμε ότι πλέον οι δήμοι έχουν δικαιώματα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και συνεργα σιών με όλους και για όλα), προερχόμενα από μεταφορές δόμησης ( και μάλιστα με συνταγματικές βούλες για εξισορόπηση βαρών και ωφελειών),προερχόμενα από ανα διατάξεις περιουσιακών στοιχείων και σωστή ,διάφανη και νόμιμη αξιοποίηση τους, προερχόμενα από οικονομικοτεχνικές μελέτες και προτάσεις, κλπ
Δεν αντιληφθήκαμε να έχει κανένα οικονομικό πρόβλημα, απλά διαπιστώνουμε ότι βλέπει, κρίνει, συγκρίνει, αποφασίζει και παίρνει.
Ετσι με πλήρη επάρκεια , ποσοτική και ποιοτική πληρότητα, χωρίς προβλήματα καιρικών συνθηκών και ομαλότητας του οδοστρώματος, βαδίζει με γρήγορο βηματισμό στον δρόμο της επιστροφής.
Αμέσως μετά ,πολύ κοντά στην είσοδο της επιστροφής , περνά από το γραφείο κίνησης , για να πάρει την άδεια της άνετης κυκλοφορίας της στον δρόμο της επιστροφής. Βλέπουμε το πλάνο που βρίσκεται σχεδιασμένο πάνω στην άδεια ,που έδωσε το γραφείο κίνησης, και παρατηρούμε την απεικόνιση μιας πόλης ευρωπαικής!
Δυσκολευτήκαμε λίγο, αλλά γρήγορα καταλάβαμε ότι είναι η πόλη μας, μια πόλη χωρίς διπλοπαρκαρίσματα, χωρίς καταλήψεις πεζοδρομίων και οδοστρωμάτων, χωρίς πολλά αυτοκίνητα, χωρίς μπερδέμματα τροχών των οχημάτων και ποδιών των πεζών, χωρίς αταξία ,από δίκυκλα ατάκτως σταθμευμένα, ζαρντινιέρες ιδιωτικοποίησης πεζοδρομίων και οδοστρωμάτων, και συνοθυλεύματα τροχών ,εμπορευμάτων και ανθρώπων. Παντού διαγραμμίσεις ταξινόμησης των χρήσεων, παντού σοβαρότητα και ευθύνη, παντού έλεγχος και αποτελεσματικότητα.
Τα πεζοδρόμια είναι πλούσια σε πλάτος, πλούσια και εμφάνιση, πλούσια σε διάστρω ση, πλούσια σε λειτουργικότητα.
Βλέπουμε αυτοκίνητα να σηκώνονται μέσα από τη γή ( όπου τα είχαν σταθμευμένα) και να παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής των κατόχων τους, προς τις κατοικίες των.
Βλέπουμε αυτοκίνητα να βγαίνουν από τρύπες κάτω από τις αυλές των σχολείων στο κεντρικό τμήμα της πόλης, και να φεύγουν προς την περιφέρεια της πόλης.
Βλέπουμε ένα περιφερειακό οδικό άξονα, στις παρυφές του σχεδίου πόλης, που διατρέχει καθ όλο το μήκος την πόλη ( από Περιβόλια μέχρι στρατόπεδο),και μια δεκάδα κάθετων δρόμων , που ανεβοκατεβάζουν τα αυτοκίνητα από τον περιφερει ακό αυτό δρόμο προς, και από, την πόλη.
Βλέπουμε ένα αμαξοστάσιο στην περιοχή της εθνικής οδού, στη βορειοδυτικη γωνία των πανεπιστημιακών οικοπέδων, τελείως χωμένο σε εκσκαφή, όπου κάθε μέρα καταλήγουν και σταθμεύουν όλα τα μεγάλα οχήματα και μηχανήματα της πόλης.
Βλέπουμε πινακίδες παντού και για τα πάντα.
Και μέσα σ αυτήν την ευρωπαική εικόνα ,βλέπουμε να τρέχουν , χωρίς κανένα κώλυμα ,τέσσερα λεωφορεία , τόσο καλοκουρδισμένα που θυμίζουν την αρτιότητα λειτουργίας σχετικού παιδικού παιχνιδιού.
Η ηρεμία, το χαμόγελο της ευτυχίας, η σιγουριά της ικανοποίησης , οι διάλογοι της δημιουργικότητας, αποτελούν τον ουρανό στην εικόνα που βλέπουμε.
Παντού υπάρχουν πινελιές ομορφιάς, και θαυμασμού!
Πάρα κάτω , μα πολύ κοντά στο γραφείο κίνησης, η πόλη περνα από το πρασιναρ χείο , απ όπου παίρνει οδηγίες , μέσα από το γενικότερο πλάνο περιβαλλοντικής ευαισθησίας, που είναι πλέον υποχρέωση όλων μας.
Με την ματιά μας βλέπουμε στις οδηγίες αυτές ,συστάσεις-προτάσεις για δένδρα , θάμνους και λουλούδια, σε κάθε δυνατό σημείο .
Ετσι, βλέπουμε να υποδεικνύονται δένδρα στις άκρες των πεζοδρομίων ,μελετημένες και λειτουργικές ζαρντινιέρες λουλουδιών όπουδήποτε υπάρχει διαθέσιμος χώρος, υιοθετημένα ( από φορείς και φυσικά πρόσωπα) αλσύλια και μεμονωμένα δένδρα, κρεμαστοί λουλουδόκηποι σε μπαλκόνια και δρόμους, ταρατσόκηποι στις στέγες των κτιρίων, και ανταγωνιστικές πολύχρωμες πρασσιές στα οικόπεδα.
Βλέπουμε να αναπτύσσεται περιαστικός χώρος άθλησης και αναψυχής των πολιτών, με όμορφες ξεκουραστικές διαδρομές, με ασφαλείς χώρους παιχνιδιού για τα παιδιά, για όλα τα παιδιά κάθε ηλικίας ,με μπόλικο και εκτεταμμένο πράσινο.
Βλέπουμε τροποποιημένο το γνωστό οικόπεδο-πάρκινγκ των Τεσσάρων Μαρτύρων, πλήρως δοσμένο στην αναψυχή των πολιτών, σε ενιαία λειτουργικότητα με τον παρακείμενο δημοτικό κήπο.
Πάρα κάτω, η πόλη περνά από το καθαριοτητογραφείο, και επειδή είναι μια αρχοντούπολη ( πόλη της αρχοντιάς και…. κανενός άλλου), ζητεί οδηγίες για την καθαριότητα που είναι η μισή αρχοντιά.
Διαβάζουμε σ αυτές τις οδηγίες , επισημάνσεις για ανταποδοτικότητα ,για ανάγκη μιας σωστής μελέτης οργάνωσης της καθαριότητας ,για προσλήψεις επαρκούς μόνι μου προσωπικού και προγραμματισμό έγκαιρης εποχιακής ενίσχυσης , για σωστή τελική διάθεση των απορριμμάτων, για ανάγκη και ωφέλειες της ανακύκλωσης , για περιστολή και όπτιμη οικονομική διαχείριση, για νόμιμη υπογειοποίηση της θέσης των κάδων ( όπως επιβάλλει ,αλλά δεν εφαρμόζεται, ο κτιριοδομικός κανονισμός), για δυνατότητα,( αλλά και ξεκάθαρους όρους και αυστηρότητα τήρησης των ), εργολαβιών καθαριότητας, για σωστή εμφάνιση των εργαζομένων ( με τις πρέπουσες στολές για λόγους εμφάνισης και ασφάλειας των εργαζομένων), για εφαρμογές και αξιοποίηση της εμπειρίας άλλων πόλεων και άλλων χωρών.
Πάρα κάτω, η πόλη μας συναντά την σχολή διοίκησης και άσκησης εξουσίας , όπου διδάσκονται οι σύγχρονες διαδικασίες άσκησης μιας εξουσίας, πάνω σε νέες αντιλήψεις ,πάνω σε νέα δεδομένα, προσαρμοσμένα στις νέες απαιτήσεις των καιρών.
Απ’ ότι ακούσαμε ,εκεί τίθενται τοποθετήσεις για ανάγκη και ωφέλεια ενεργοποίη σης των πολιτών, για συμμετοχική δημοκρατία, για σημασία ,αξία και ωφελιμότητα του εθελοντισμού, για ανοικτές πόρτες προς τον πολίτη, για πολύπλευρη δυνατότητα υποβολής αναφορών ,επισημάνσεων, προτάσεων, παρατηρήσεων, κρίσεων, και επικρίσεων από πολίτες και φορείς , μέσω γραπτών αιτήσεων, προφορικών τηλεφωνικών παρεμβάσεων, μέσω ηλεκτρονικών δυνατοτήτων, και με υποχρεωτική πορεία προς τα τραπέζια των αποφάσεων και σαφή αποκλεισμό πορείας προς τα καλάθια απορριμμάτων του δήμου.
Ακούσαμε για υποχρεώσεις τακτικών (τουλάχιστον των ετήσιων ,που προβλέπει η νομοθεσία) ολόπλευρων ενημερώσεων των πολιτών ,για όλα τα θέματα της πόλης (σχεδιασμούς, προβλήματα, δράσεις).
Ακούσαμε για υποχρέωση (όπως άλλωστε το επιβάλλει και η νομοθεσία) απαντή σεων και ενημερώσεων των πολιτών στα αιτήματα που καταθέτουν.
Ακούσαμε για το απαράδεκτο των αλαζονικών συμπεριφορών ,οποιασδήποτε βαθμίδας της εξουσίας, ακούσαμε για υπηρέτηση της πόλης και των πολιτών.
Ακούσαμε για προγραμματικές θέσεις ,και ακούσαμε για μετεκλογικό σεβασμό αυτών των προγραμμάτων, τα οποία σέβονται σαν ευαγγέλια..
Ακούσαμε για ευθύνες , για προσφορά ,για προσωρινή ανάθεση της διαχείρισης. Δεν ακούσαμε καμμιά κουβέντα για ιδιοκτησίες ,για καθεστωτικές νοοτροπίες, για αυθαι ρεσίες , για αδιαφάνεια.
Ακούσαμε για δήμαρχο μάνατζερ ,για επιτελείο συνεργατών ,για αληθινές αναθέσεις αρμοδιοτήτων , για συντονισμό, για προγραμματισμό για σχεδιασμό για αποφάσεις που έχουν νόημα και αξία.
Ακούσαμε για δημοτικό συμβούλιο που βουλεύεται ,που ενημερώνεται πλήρως και ολόπλευρα, που αποφασίζει χωρίς δαμόκλεια σπαθιά και αναφορές στην πρώτη του νέου χρόνου, που θέλει και που μπορεί να έχει άποψη.
Ακούσαμε για ισχυρές αποφάσεις , που από την επομένη μέρα ,όλοι τρέχουν για την υλοποίηση τους.
Μετά από λίγο, η πόλη πέρασε από το γραφείο φτωχών συγγενών ,και εκεί έγινε συζήτηση –ενημέρωση για την ανάγκη (και χρησιμότητα) ανάπτυξης των περιφερει ών ,δηλ των οικισμών ,που ανήκουν ( σύμφωνα με τον Νόμο τουλάχιστον…) στον δήμο μας, που είναι εξ ίσου πόλη μας.
Ακούσαμε τοποθετήσεις για πολιτισμικά θέματα { ειπώθηκε η ανάγκη εξιοποίησης όλων των παληών σχολείων ,που ερημώνονται κλεισμένα (ελλείψει μαθητών) , κάποιες δεκαετίες,} ,για επιχορήγηση, μέσα από προγράμματα τρίτης ηλικίας και συναφούς κοινωνικής πολιτικής , της λειτουργίας του τοπικού καφενείου στους οικισμούς ,σαν πρωτογενές πολιτισμικό κύτταρο, για προσφορά προσιτής αξίας οικοδομήσιμης γής, μέσα από σχετικές πολεοδομικές δράσεις του δήμου ,ώστε να ενισχυθεί ο «εποικισμός» και η πληθυσμιακή ( με ότι θετικές συνέπειες θα έχει αυτή ) ενδυνάμωση των οικισμών .
Ακούσαμε για περιπατητικές διαδρομές, για τουριστικές διαδρομές που να φέρνουν τουρισμό στον οικισμό (και οικονομική ζωή !) , για ανάδειξη τοπικών επαγγελμάτων, τοπικών εθίμων ,και παραδοσιακών κτισμάτων και μνημείων ,που επίσης θα ελκύ σουν τουρισμό και οικονομική ανάπτυξη.
Ακούσαμε για συχνή και εξυπηρετική μαζική μεταφορά , που να διακινεί τον πληθυσμό αλλά και τους επισκέπτες προς τους οικισμούς, με όσα θετικά στοιχεία εμπεριέχει αυτή η παράμετρος.
Ακούσαμε για αποκεντρωτικές δημοτικές λειτουργίες , που να προσφέρουν πλήρεις υπηρεσίες στον κάτοικο των οικισμών ,και για πλήρες και ζωντανό δημοτικό τοπικό γραφείο . Ακούσαμε για ενεργό τοπικό συμβούλιο που θα προγραμματίζει και θα υλοποιεί δράσεις, υπό την επιστημονική και τεχνικοικονομική καθοδήγηση και συνδρομή του δήμου.
Ακούσαμε για ύδρευση για αποχέτευση για καθαριότητα στους οικισμούς.
Συνεχίζοντας την οδοιπορεία της η πόλη μας, συνάντησε το γραφείο παληάς πόλης, και ανταλλάχθηκαν κουβέντες για το παρελθόν ,για το παρόν και το μέλλον του ιστο ρικού κέντρου.
Ακούσαμε απόψεις για συνύπαρξη κατοικίας και επαγγελματιών, που αποτελεί το οξυγόνο της επιβίωσης για το ιστορικό κέντρο.
Ακούσαμε για εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, που μέχρι σήμερα κάποιοι την έχουν καλά κλεισμένη στο συρτάρι με τα χαμένα κλειδιά.
Ακούσαμε για ενεργοποίηση των αρμοδίων στις αυτονόητες υποχρεώσεις των ,και για κατάργηση των βουλοκεριών , που μέχρι σήμερα σκεπάζουν τα αρμοδιακά αυτιά.
Ακούσαμε για την ανάγκη των χρήσεων γης ,και για μια ανωριμότητα, μόνο που δεν καταλάβαμε σε τι, η σε ποιόν, αναφερόταν αυτή η λέξη.
Ακούσαμε για ουσιαστικό διάλογο, για σχεδιασμό, για στόχους, για αποφάσεις και για θέσπιση κανόνων ,αλλά και για ανάγκη ξεκάθαρης και αυστηρής τήρησης αυτών των κανόνων.
Αντιληφθήκαμε ότι η οικονομική ανάπτυξη στο ιστορικό κέντρο, με την ενεργή και σωστή παρουσία, συμπαράσταση και έλεγχο του δήμου, θα φέρει την υλοποίηση των αναγκαίων επενδυτικών δράσεων ,για την ανάδειξη όλων των παραμέτρων του ιστορικού κέντρου , μέσα και από αποδοχές και λογικές ανταποδοτικών δράσεων.
Ακούσαμε ότι ο δήμος πρέπει να είναι συνεργάτης ,και φίλος με όλους τους εμπλεκόμενους, να έχει απόψεις και προτάσεις, να τις θέτει στα τραπέζια του διαλόγου, να τις βελτιώνει, και στην συνέχεια να αξιοποιεί κάθε δυνατή βοήθεια για την υλοποίηση τους. Όσο ο δήμος ψάχνεται ( η υποδύεται ,πως ψάχνει…), τόσο το θέμα παρασέρνεται ακυβέρνητο προς τις ξέρες των μικροσυμφερόντων, όπου όμως ναυαγούν όλοι!
Πάρα κάτω ήταν ανοιχτό το γραφείο κοινωνικών υποχρεώσεων. Μπήκαμε μαζί με την πόλη και ακούσαμε όσα τέθηκαν.
Ετσι, ακούσαμε πως ο δήμος έχει υποχρέωση να μην κλείνει τα μάτια προς τις οικονομικά μειονεκτούσες ομάδες πολιτών , ούτε να αυτοικανοποιείται μοιράζοντας προεόρτια κόλλυβα ,κάθε τέλος χρόνου.
Εχει υποχρέωση να πρωτοστατεί σε δράσεις που να αποδεικνύουν ότι φροντίζει για όλους και για όλα.
Οφείλει να λειτουργεί ειδικό γραφείο, που να καταγράφει ,να παρακολουθεί, και να οργανώνει ( σε συνεργασία με την εκκλησία, και τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, καθώς και κάθε ιδιωτικό φορέα),μια ουσιαστική και ρεαλιστική δραστηριότητα, που θα καλύπτει τους πραγματικά χρήζοντες βοήθειας πολίτες.
Ένα φαγητό και μια στέγη , αποτελούν τις πρωταρχικές και ελάχιστες πράξεις.
Η ανάπτυξη χορηγιών ,οι δικοί του πόροι, και οι οικονομικές δυνατότητες όλων των λοιπών φορέων, μπορούν να προσφέρουν ένα συνολικό και ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Όμως η κοινωνική ενεργοποίηση του δήμου ,μπορεί και πρέπει να επεκταθεί σε θέματα εργασιακά, σε θέματα δημογραφικά ( πχ χορήγηση εφ άπαξ οικονομικής παροχής για κάθε παιδί μετά το τρίτο για την κυρίως πόλη, και για κάθε παιδί μετά το δεύτερο για τους οικισμούς) κλπ.
Το κύρος του δήμου, μπορεί να ενεργοποιήσει το εθελοντικό δυναμικό στην πόλη,και να κάνει, κυριολεκτικά, θαύματα με ελάχιστα δημοτικά χρήματα.
Στην συνέχιση της πορείας της πόλης μας, συναντήσαμε την ΓΓ Αθλητισμού, η οποία έδωσε στην πόλη μας μια επιταγή ενός δις, και τα σχέδια αξιοποίησης των χρημάτων αυτών..
Εκει, διαβάσαμε για την χρησιμότητα, και χρηστικότητα ενός αθλητικού κέντρου, ανοικτού για όλους τους πολίτες, στον χώρο της Σοχώρας. Με την αξιοποίηση και των υπογείων χώρων ,(στάθμευση ,βαρειές χρήσεις ) ,είδαμε διάφορα γήπεδα ,πράσι νο , και όλους τους Ρεθυμνιώτες να απολαμβάνουν τον ελεύθερο χρόνο τους, χρησιμο ποιώντας αυτούς τους χώρους.
Παράλληλα είδαμε σε κάθε οικισμό ένα στοιχειώδες αθλητικό κέντρο, με ένα γήπεδο μπάσκετ ,μια βρύση νερού, και ένα στέγαστρο προστασίας των πολιτών.
Στους μεγαλύτερους οικισμούς, η ανά ομάδα κοντινών οικισμών, είδαμε και γήπεδο ποδοσφαίρου με στοιχειώδεις υποδομές.
Ακόμη είδαμε ένα κέντρο ψυχαγωγίας και άθλησης νότια του γηπέδου Γάλλου, με διάφορα γήπεδα ,με περιπατητικά μονοπάτια, με παιδικές χαρές, με ποδηλατόδρο μους, κλπ ,όπου οι πολίτες αυτής της πόλης απολάμβαναν τον ελεύθερο χρόνο τους.
Πάρα κάτω περίμενε το σωματείο ατόμων με αναπηρίες ,και υπενθύμισαν την ισχύουσα νομοθεσία ,δείχνοντας τα σχετικά έγγραφα.
Σ’ αυτά είδαμε ελεύθερα πεζοδρόμια για την απρόσκωπτη κίνηση των αμαξιδίων,και την ελεύθερη κίνηση των τυφλών ,είδαμε σωστές και επαρκείς ράμπες για άνετη κίνηση όσων έχουν κινητικά προβλήματα, είδαμε ειδικά φανάρια με ηχητικά σήματα στις διαβάσεις πεζών ,είδαμε ειδικόύς ανελκυστήρες σε όλα τα δημόσια κτίρια, είδαμε σε όλα τα καταστήματα εσωτερικές και εξωτερικές ράμπες για την προσέλευ ση των πελατών τους ,και είδαμε ελεύθερες και διαθέσιμες όλες τις θέσεις στάθμευ σης που έχουν σηματοδοτηθεί ως θέσεις για ΑΜΕΑ.
Περνώντας από όλες αυτές τις στάσεις στην πορεία που διανύει,η πόλη μας έρχεται και ξεδιπλώνει στην καθημερινότητα μας, όλα τα στολίδια, τα έγγραφα, τις οδηγίες και τα υπομνήματα που έλαβε στην διαδρομή.
Αυτό είναι το καλλίτερο Ρέθυμνο ,το καλλίτερο Ρέθυμνο που υπάρχει, το Καλλίτερο Ρέθυμνο που μπορούμε να έχουμε. Αυτό είναι το καλλίτερο Ρέθυμνο που θέλουμε!!!

31-12-04



[ το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα «κρητική επιθεώρηση» της 12-1-2005 ]